Ashok (N.T.R. Rao Junior) jest dobrym, ale niepokornym chłopakiem. Większość problemów rozwiązuje za pomocą pięści. Jego nieokrzesanej natury nie potrafi zaakceptować ojciec (Prakash Raj). Obawia się, że chłopak może w ten sposób narazić na niebezpieczeństwo całą rodzinę. Konflikt jest na tyle silny, że Ashok zostaje wygnany z domu. Bardzo to przeżywa. Wciąż liczy, że ojciec mu wybaczy i pozwoli wrócić.
Ashok wchodzi w drogę groźnemu gangsterowi, który terroryzuje Hyderabad. KK (Sonu Sood) właśnie szykuje się do wyborów i zamierza unieszkodliwić wszystkich swoich przeciwników. Ashok nie dość, że mu przeszkadza to jeszcze spotyka się z Anjali (Sameera Reddy), dziewczyną, która KK bardzo się podoba...

Film, o którym "trąbią" na forach i blogach od paru dni. Jest to przede wszystkim bardzo dobrze zrobione kino akcji. Są wszystkie niezbędne składniki dobrego kina akcji telugu, a niektórych to aż w "słodkim nadmiarze". Przede wszystkim N.T.R. Rao Junior - gość ma charyzmę to trzeba przyznać. Bije się też konkretnie. Szczerze powiem, że Prabhas nie zrobił na mnie takiego wrażenia jak on. Generalnie jakbym miał porównywać filmy: "Ashok" i "Chatrapati" to zdecydowanie stawiam na ten pierwszy. Aczkolwiek N.T.R. Rao Junior jako romantyczny kochanek jest komiczny i zabawny i raczej poważnie traktować go nie można.

Podobały mi się bardzo zdjęcia i montaż - nieco inne od tego co widziałem do tej pory. Ciekawiej jakby zrobione to wszystko. I ten deszcz, który tak często się pojawiał... Wspaniała galeria czarnych charakterów - takiego "zagęszczenia" złych jeszcze nie widziałem.
Wątek miłosny jak zwykle na drugim planie - przede wszystkim liczy się mordobicie, zemsta i walka ze złem. Choć może tutaj nieco bardziej rozwinięty niż np. w "Chatrapati" czy "Stalinie". Aczkolwiek momentami nieco przekombinowany i głupawy.
Muzyka taka sobie, w sumie to nic specjalnego to nie było. Ale NTR jak na swoją posturę całkiem nieźle się rusza.
Prakash Raj - wreszcie jakaś bardziej złożona rola. I jak zwykle bardzo dobra. Sonu Sood w roli głównego rozgrywającego w drużynie złych jest świetny. Kilka scen z jego udziałem jest naprawdę mocnych - szczególnie z początku, kiedy rozprawia się z gangiem z Biharu. Świetna jest także jego mamuśka. Pozytywne wrażenie zrobiła na mnie też Sameera Reddy. Znałem ją wcześniej z bollywoodzkiego "Musafir". Może to tylko kwestia urody (uważam ją za jedną z najładniejszych aktorek indyjskich), a może też i tego, że miała naprawdę całkiem fajną rolę.

Natomiast daleki jestem od wyróżniania tego filmu, że jest jakoś specjalnie inny, odmienny etc. Mimo wszystko ta historia mieści się w pewnym schemacie kina akcji telugu. A, że zrealizowana jest bardzo dobrze, z dużym rozmachem i bardzo efektownie, to spokojnie można powiedzieć, że to jeden z lepszych filmów w tej konwencji. "Robią" go głównie N.T.R. i wątek konfilktu pomiędzy ojcem i synem.
Do połowy film trzyma poziom. Coś się dzieje, tłuką się, tańczą i kochają. Tak naprawdę "jazda" zaczyna się po wyjeździe Ashoka do Delhi. Warto doczekać do tego momentu.

Przeraziłem się nieco kiedy zobaczyłem w jednym z epizodów znajomego aktora z "Chatrapati". Mam na myśli scenę, w której Ashok przyprowadza potencjalnego męża swojej siostry. Obawiałem się, że znowu czeka mnie porcja średnio strawnego humoru. Całe szczęście wstawek komediowych jest w tym filmie jak na lekarstwo.

KLIPY

Mumtaaz Mahal

Nuvvasalu Nachhale

Gola Golaa Rangola