Trzeba przyznać, że zagubiłem się... W tym serialu. Początkowo podchodziłem do niego bardzo sceptycznie. Widziałem, że ludzie szaleją na punkcie tej produkcji, ale jakoś specjalnie nie ciągneło mnie do tego, żeby się z nią zapoznawać. W końcu przyszła "kryska na Matyska"...

Pożyczyliśmy od kolegi sezon pierwszy "Zagubionych". Pierwsze 2-3 odcinki oglądaliśmy "na luzie". Jeden dziennie - tak po prostu, żeby zobaczyć co dalej. Potem się zaczęło. "Połknęliśmy" sezon pierwszy dość szybko - czasami oglądając nawet 5 odcinków dziennie. Właśnie zaczynami oglądać drugi...

Nie wiem czy jest sens przybliżać historię, która dzieje się w "Zagubionych". Może tylko tyle, że to perypetie rozbitków z samolotu lecącego na trasie Sydney - Los Angeles. Trafiają oni na tajemniczą wyspę, na której niemożliwe jest możliwe... Czasem to raj, czasem to piekło - w każdym bądź razie życie tych ludzi ulega diametralnej zmianie. Nie wiedzą czy kiedykolwiek ktoś ich uratuje. Nie wiedzą czy ktokolwiek ich szuka. Mają ze sobą bagaż doświadczeń, mają swoje historie, ale tak naprawdę każdy z nich zaczyna na nowo - musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

Siłą tego serialu jest przede wszystkim scenariusz. Tęgie głowy nad nim pracowały. Historia wymyka się wszelkim schematom, jest nieprzewidywalna. Tak naprawdę ciężko jest stwierdzić czego można spodziewać się w następnym odcinku, jakie są oczekiwania, jak dalej potoczy się cała historia. To misterna układanka, w której nie brakuje symboli, nawiązań, tajemnic. To także niezwykle barwna galeria postaci o bogatych życiorysach - praktycznie o każdej z nich można by nakręcić oddzielny film. "Zagubieni" to nowa jakość, to rzecz, której nie da się porównać z niczym innym.

Trailery