Książki wydawane przez lublińskie wydawnictwo "Fabryka Słów" zawsze zwracały moją uwagę. Starannie wydane, z ciekawą szatą graficzną. Niejednokrotnie zatrzymywałem się w Empiku przy półce z fantastyką przez nich wydawaną, żeby pooglądać chociaż same okładki. W końcu stwierdziłem, że może spróbuję coś przeczytać co zostało wydane przez "Fabrykę Słów" . Wybrałem "Nocarza" Magdaleny Kozak.

Jerzy Arlecki trafia do ABW, gdzie ma się szkolić do pracy w służbach specjalnych. Oczekuje od tej pracy wiele, jest pełen nadziei, że odmieni ona jego życie, które było dotychczas dość szare i nudne. Nie zdaje sobie sprawy, że zmiany jakie zajdą w jego życiu będą znamienne i nieodwracalne. Staje się wampirem. Zostaje zabity i przywrócony do życia jako "Nocarz" - członek elitarnego oddziału ABW zajmującego się walką z Renegatami. Nocarze są "dobrymi" wampirami - nie piją prawdziwej krwi tylko sztuczną, specjalnie dla nich produkowaną. Renegaci natomiast są wampirami, którzy żywią się krwią ludzką - zabijają innych, żeby zdobyć niezbędny do życia pokarm. Książka "Nocarz" jest opowieścią o inicjacji Jerzego Arleckiego - jako wampir jest znany pod imieniem Vesper. Uczy się on życia w "nowej skórze", poznaje tajniki nocarskiego fachu. Podczas bardzo ważnej misji dochodzi do "wypadku" - Vesper przestaje być nocarzem. Wypija prawdziwą krew - staje się renegatem i zaczyna się tom drugi opowieści o perypetiach wampira - "Renegat". Targają nim wątpliwości, jest zrozpaczony sytuacją, w której się znalazł - to co zrobił to zdrada. Teraz jest renegatem i walczy z nocarzami, z których się wywodzi. Ale czy będzie potrafił stanąć przeciwko swoim dawnym braciom?

Muszę przyznać, że na samym początku towarzyszyło mi poczucie dość dużego zażenowania. Cała ta historia wydawała mi się głupia i bezsensowna. Ale czytałem. Wciągnęło mnie. Po przeczytaniu "Nocarza" poleciałem do księgarni i kupiłem "Renegata". To dość sprawnie napisane czytadła, które bardzo dobrze się czyta. Nie dostarczają co prawda niczego poza czystą rozrywką, ale takie książki też są potrzebne. Jedyną może rzeczą, która nieco razi jest język. Magdalena Kozak starała się napisać mocną, męską powieść. Prawie się to jej udało. Problem w tym, że nieco przeszarżowała z używaniem przekleństw. Jest ich w przygodach Vespera za dużo. Czasem też rażą stylistyczne błędy, ale o to pretensje należy mieć do redaktora, który książkę do druku przygotowywał - powinien to wszystko wyłapać i poprawić.

W grudniu tego roku planowana jest trzecia część historii. Zatytułowana prawdopodobnie "Nikt". Na pewno zakupię i przeczytam. Jestem ciekaw jak skończy się historia Vespera.